cjarbonizazion /-òn/ cjar|bo|ni|za|zi|on [BF]
-
s.f.
trasformazion di materiâl organic, pal solit vegjetâl, in cjarbon, par vie de combustion cun pôc ossigjen o de fossilizazion:
chest colôr [neri] l'è dipendent da la cjarbonizazion de lis plantis (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1875)
Var. carbonizazion , cjarvonizazion