cjarandin
/-ìn/
cja|ran|din
[BF]
-
adi.
des cjarandis, che al sta tes cjarandis:
tei bearçs des contadinis cressin rosis cjarandinis (Guido Podrecca, La strie par l'an 1890)
-
adi., s.m.
[BF, TS]
ornit.com.
viôt cjarandine
, viôt passare cjarandine
-
(fig.)
che, cui che al è piçul:
"Ma ze aial di fevelâ chel cjarandin alì […]" (Bepi Zampar, Can da la ue di Titute)
Cfr. scriç
-
s.m.
[BF, TS]
bot.com.
plante che e forme cisis, cun rosis blancjis e pomulutis neris, lat. sient. Ligustrum vulgare
Sin. bacjare
-
s.m.
[BF, TS]
bot.com.
arbossit de famee des Cornaciis, che al fâs menadis che si puedin doprâ par fâ scovis di netâ la cort, la stale o lis stradis, lat. sient. Cornus sanguinea
Sin. sanzit