cjalconarie /-nà-/ cjal|co|na|ri|e [CO]
-
s.f.
buse grande par là che si pues jemplâ o disvuedâ une bote o un caratel:
al è custum di lassâ fin a S. Martin mieze daviarte la cjalconarie des botis (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1867);
la aghe e clupignave tes botis scliçant fûr de cjalconarie cundut che e jere cuvierte cuntun sac (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
Sin. buse dal cjalcon , cjalcon