castagnûl
cas|ta|gnûl
[CO]
-
adi., s.m.
che, cui che al à i cjavei marons, no masse scûrs, che a tirin a pene sul ros:
a jerin bielis come trê sorei che a varessin podût sielzisi il partît di maridâ. Une bionde, une more e une castagnole (Alan Brusini, Come tai romançs)
Sin. castagnon
Cfr. castagn