cartufule  /-tù-/  car|tu|fu|le  [AF, TS]

  1. s.f. bot.com. (set.) viôt patate :  companeâ bacon par pacon il cjalderuç das cartufulas cuntun pugnut di scueta franta (Riccardo Castellani, Agnolat)
  2. s.f. bot.com. viôt cartufule todescje :  cumò si tirin fûr lis cartufulis (topinambur). Si mangjin crudis in salate (speladis), o in salse, o lessis e son, po, scuisidis cui foncs (Emilia Baldassarre, Ort e cusine)
Polirematichis e espressions idiomatichis
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl