canaiade /-ià-/ ca|na|ia|de [CO]
-
s.f.
azion disoneste, imorâl, triste, che e fâs dam a chei altris:
"Copaitmi, cont Filip, copaitmi ancje se o soi sence pecjât: ma une biele zornade e purgarês lis vuestris canaiadis!" (Arturo Feruglio, El cercandul)
Sin. bastardade , carognade