cambiance  /-àn-/  cam|bi|an|ce  [BF]

  1. s.f. il cambiâ, il cambiâsi e il lôr risultât"Dulà ise Anute?…" "Tal jet!… Un fregul di picagne!… Robis di nuie!… Cambiance di stagjon!…" (Arturo Feruglio, I stivâi di Zuan Batiste); se, al incontrari, il furlan al podès passâ la stagjon critiche de cambiance culturâl, chest al sarà stât pussibil ancje in grazie de cualitât de produzion dal nestri autôr (Lelo Cjanton, Meni)
    Sin. mudament , cambi , modificazion , alterazion , trasformazion , cambiament