calisson  /-òn/  ca|li|sson  [BF, TS]

  1. s.m. gastr. preparazion gastronomiche di paste farsidejerin po bogns cjalçons / maiôrs di calissons, / tortis inte frissorie / tant dolcis, cu mangjant si leve in glorie (Ermes di Colorêt, I, 179)
    Cfr. cjalçon , rafiol
  2. s.m. mus. strument musicâl a cuarde, cun trê o plui cantins e mani une vore lunctu vâs cui omps che il calisson e l’utri / e sunin e cun chei di cuar e trombe / e dolce lire (Domeni Zannier, La ancure te Natisse)
    Sin. canocjon