cagnasse1  /-gnà-/  ca|gna|sse  [CO]

  1. s.f. puest di durmî une vore sempliç, di cavalets o breis o rêt o ancje par tierein cuant al durmî po e jerin rassegnâts di meti adun une cagnasse propri a Pramper, tal cjastelat (Giovanni Gortani, La teme - Une gnot intun cjastiel); in chê gnot inte cagnasse / a dormî nissun vûl lâ; / ma sentâts difûr si lasse / passâ il timp a cjacarâ (Egiziano Pugnetti, L'astôr di montagne)
    Sin. cagnàs1 , cagnìs
    Cfr. lodar