côt1 côt [CO]
-
s.f.
piere doprade par uçâ il fîl de lame:
a lampin i falcets, sunin lis côts, / pardut setôrs van distrigant te vore (Argeo, I seants (setôrs));
ogni tant al sfiliave la massanghe cuntune côt che al puartave simpri tal sachetin dal gjilè (Riedo Pup, La invasion)
Cfr. codâr