cêt cêt [BF]
-
adi.
che nol fevele e che nol fâs sunsûr:
il côr dentri dal pet mi fasê lap, / di pôra che dovent no vignìs int. / Stei cêt, e no sintii nissun dovent / e subit i piai gnôf argoment (Eusebi Stele, Se par vostra bontât vorês scoltâ)
Sin. cidin