brodoleç /-èç/ bro|do|leç [BF]
-
s.m.
spandiment di licuit o semilicuit che al sporcje
Var. sbrodoleç
Cfr. pastrocjament , pastrocj , svuaç - s.m. argomentazion che si slungje fûr di misure e dibant: sepulî di concets, osservazions, analisis, discors, cuistions, tesis e antitesis, rasonaments, brodoleçs, polemichis, recuisitoriis (Maurizio Piccin, Cjavron espiatori)