blaudin /-ìn/ blau|din [CO, TS]
-
s.m.
bot.
plante de famee des Ranunculaciis, lat. sient. Clematis vitalba, cul fust che si pues doprâ pai stes lavôrs che si fasin cui vencs o che si pues fumâ come un spagnolet:
a nûl la melisse, / si smene il blaudin / fra rosis di spin (Argeo, Ploie in campagne)
Sin. blaudinarie , brundinarie , gardiule , gridiule , brunzin , brundinase - s.m. par Clematis viticella, viôt blaudinarie rosse
- s.m. par Humulus lupulus, viôt urtiçon