bebei  /-bèi/  be|bei  [CO]

  1. s.m. zuiatul o robe biele par un frutune femine veve trê fiis, […] a di chê plui piçule a gji crompave di ducj i bebeis (Dolfo Zorzut, El miluç di aur); cjasutis claris come bebeis di fruts (Jolanda Mazzon, Fûr di timp)
    Sin. bilit1
    Var. bebel