bau1  bau  [CO]

  1. s.m. larve di inset, soredut dentri tes pomis o te robe di mangjâ:  il bau des coculis (Toni Broili, Preteriteide in urtiis 1850); fasûi cul bau (Enos Costantin, Un virus tes lidrîs)
  2. s.m. non gjeneric di larvis xilofaghis o, di ciertis bandis, dai coleotars
  3. s.m. vier intestinâl:  daitmi une fierbie pai baus (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
    Sin. vier
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl