bandule  /bàn-/  ban|du|le  [CO, TS]

  1. s.f. ornit.com. uciel de famee dai Motacilidis, cun plumis blancjis, grisis e neris, lat. sient. Motacilla albala bandule, il bechincrôs, la parussule, il rusignûl […] no vivin che di moscjins, di viarnuts, di minûts insets (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1871)
    Sin. pastorele blancje , balarine , codebandule , bavarote , scjassecode , caramandule
  2. s.f. ornit.com. uciel de famee dai Motacilidis, che al mangje insets, di colôr variabil, in gjenar cun parts superiôrs sul vert, maron o grisut, e pet e panze di colôr zâl o che al tire sul zâl, lat. sient. Motacilla flava
    Sin. boarine , pastorele , pastoresse , bandule zale