balarine
/-rì-/
ba|la|ri|ne
[AF]
-
s.f.
femine che e bale:
l'à menade cun se la balarine / par balâ in libertât dute la gnot (Pieri Çorut, La rassegne);
tune fieste di bal, nissun rivave al Tumbar e, tirantsi in bande, lu lassavin, des voltis, balâ bessôl, a mieç breâr, cu la balarine che lui al zirave e al voltave, dut tirât, smenant il cjâf (Ivano Urli, La musiche)
-
s.f.
[CO, TS]
ornit.com.
uciel de famee dai Motacilidis, cun plumis blancjis, grisis e neris, lat. sient. Motacilla alba
Sin. pastorele blancje
, bandule
, codebandule
, bavarote
, scjassecode
, caramandule
-
s.f.
[CO, TS]
bot.com.
tal pl., viôt balarinis