bancuç
/-ùç/
ban|cuç
[CO]
-
s.m.
(dimin.)
banc piçul, viôt banc
-
s.m.
banc provisori di fieris o marcjâts o di altris iniziativis, pal solit tal viert:
sô femina veva metût un bancùs sot il puarton par vendi roba di panina (Ranieri Mario Cossâr, I napolions ta casselis dai capussins)
Sin. bancarele
, bancut