banchet2 /-èt/ ban|chet [CO]
-
s.m.
fieste dulà che si mangje e si bêf:
al ti va al banchet a la Stele di Italie, dulà che al mangje a mache a cuatri ganassis (Vincenzo Luccardi, Florean dal Palaç, III, 16);
je une ligrie, / la gjonde di un banchet (Pieri Mation, I zingars)
Sin. tratament