antropofac  /-pò-/  an|tro|po|fac  [BF]

  1. adi., s.m. che, cui che al mangje personisi lotofacs, lis sirenis, i antropofacs, mostris e divinitâts che a judin o che a fasin cuintri a son tal imagjinari coletîf dai marinârs e di ducj i oms (Sandri Carrozzo, Pierluigi Visintin, Jentrade de Odissee)
    Cfr. canibal