agaçon1 /-òn/ a|ga|çon [CO]
-
s.m.
condensazion dal vapôr de atmosfere in forme di gotutis, che si forme soredut prime dal cricâ dal dì:
si sbassà ca e là a palpâ la viscje frescje e mole di agaçon (Maria Forte, La gnot di Radeschi);
usgnot al è Sant Zuan de rosade. A jessin di cjase, alore, morôs e morose a cjapâ chel agaçon benedet (Dino Virgili, Sant Zuan de rosade)
Sin. agaç2 , bagnum , rosade1