abraçament
/-ènt/
a|bra|ça|ment
[BF]
-
s.m.
strente dade cjapant cui braçs, in gjenar tant che at di afiet:
il nestri abraçament cui nus proibìs? (Zuan Josef Busiç, Zuan Batiste da la Puarte, La Eneide di Virgjili)
Sin. abraçade
, abraç
, imbraçament
, strente
, strenzon