abraç /-àç/ a|braç [CO]
-
s.m.
strente dade cjapant cui braçs, in gjenar tant che at di afiet:
e jo, dantji un abraç, / o i augurai di cûr il bon viaç (Pieri Çorut, La mê ospitalitât);
Anzuline e passà di un abraç a chel altri, di une benedizion a une cjarece, simpri cun voi lusorôs, ma cuant che e partì no rivà a sierâ dentri lis lagrimis (Maria Forte, Cjase di Dalban)
Sin. abraçade , abraçament , imbraçament , strente , strenzon