zinghion /-òn/ zin|ghi|on [BF]
-
s.m.
leament daûr de gjambe o de çate, che al tire il talon:
e tacadis sot la vuarzine / (une vuarzine di len) / e sfuarçavin i zinghions, / par marcjâle a çopedons (Zaneto, La bataie dal gran)
Sin. sghiret
Var. sghinghion , zighion