zeâr ze|âr [CO]
-
s.m.
cui che al fâs zeis o altris contignidôrs di vencs:
ai vidût dai lavôrs di zeârs poiâts parsore un taulin (Guido Antonioli, Florean dal Palaç, I, 29);
al fâs ducj i mistîrs: dal contadin al cjaliâr, dal muini al muradôr, dal fari al zeâr (Giordano Burelli, Rafael brun brun)
Var. zeiâr