vuidadôr  vui|da|dôr  [CO]

  1. s.m. cui che al vuide, che al mene, che al comande
    Sin. menadôr
    Var. guidadôr
    1. cui che al mene un veicul:  un come dal Codiç de strade al esprim disfavôr pe segnaletiche bilengâl stant che e sarès une pussibile cause di confusion intai vuidadôrs (Roberto Pensa, La tierce corsie de A4 che e feveli ancje par furlan)
      Cfr. autist
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl