violazion  /-òn/  vi|o|la|zi|on  [CO]

  1. s.f. azion che e va cuintri di une improibizion o di un dirit, di un principi, di une normeintervignî in maniere coordenade e la plui unitarie pussibile cuintri des violazions dai dirits linguistics (Comitât 482, Pai dirits linguistics in Friûl - Vignesie Julie 2008-2013); la cunvigne dai 7 di Otubar in Regjon a Udin e jere une violazion de par condicio, paiade cun bêçs publics par fâi propagande al Sì pal referendum costituzionâl (Walter Tomada, Lis soferencis de Presidente lant viers dal referendum)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl