violazion  /-òn/  vi|o|la|zi|on  [CO]

  1. s.f. azion che e va cuintri di une improibizion o di un dirit, di un principi, di une normeintervignî in maniere coordenade e la plui unitarie pussibile cuintri des violazions dai dirits linguistics (Comitât 482, Pai dirits linguistics in Friûl - Vignesie Julie 2008-2013); la cunvigne dai 7 di Otubar in Regjon a Udin e jere une violazion de par condicio, paiade cun bêçs publics par fâi propagande al Sì pal referendum costituzionâl (Walter Tomada, Lis soferencis de Presidente lant viers dal referendum)