urne  ur|ne  [CO]

  1. s.f. sedi te storie antighe che in chês altris etis e te contemporaneitât, vâs di piere, crep o altri materiâl li che si da dongje la cinise di un muart dopo cremât:  lis popolazions a usavin brusâ i lôr muarts e deponi la cinise in urnis cun ogjets di metal sedi di lavôr che di ornament (Bepi Agostinis, Storie de art in Friûl)
  2. s.f. contignidôr speciâl par meti lis schedis di une votazion:  lis stanziis des scuelis a jerin prontis cui gabiots pal vôt, che al veve di jessi metût in segret tes urnis di veri fodradis cuntune rêt di fîl di fiar e fermadis cuntune cjadenute invidade su la taule dal president (Pieri Somede dai Marcs, Lis votazions)
    1. (fig.) votazion, procediment eletorâl:  lis urnis si vierzaran tor 7 di buinore e a restaran viertis insin a 10 di sere (Luche Nazzi, Tirie dilunc la Vierte autonomistiche?); al è lât aes urnis il 60% dai citadins (Alessio Potocco, O sarìn la tierce entitât mondiâl)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl