tasselâ ta|sse|lâ [CO]
-
v.tr.
comedâ vistîts, scarpis e v.i. cuntun toc o cun plui tocs di tiessût, piel o corean:
tasselâ i bragons rots là dal cûl (Bepo Barbet, Publicitât in Strolic furlan pal 1928)
Sin. imblecâ , intasselâ -
v.tr.
jemplâ busis cun tocs di len, di piere o di altri materiâl:
chel scrosop di cjasute simpri di tasselâ di cualchi bande (Maria Forte, Dome la cjampanute di Sant Bortul)
Sin. intasselâ