superpotence  /-èn-/  su|per|po|ten|ce  [CO, TS]

  1. s.f. polit. stât une vore plui fuart di chei altris di un pont di viste politic, economic e militâr, che al domine il mont o une buine part dal mont:  cualchi conflit dal aleât turc cui siei confinants meridionâi, che al varès ancje podût degjenerâ intun scuintri fra lis superpotencis cun esits nucleârs (Mainardo Benardelli, La cuistion Turchie-Europe)
    Var. superpotenzie
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl