spudacj  /-àcj/  spu|dacj  [CO]

  1. s.m. salive, licuit viscôs de bocje, soredut cuant che e ven butade fûr cun fuarcelustrâ cul spudacj lis scarpis (Ferruccio Costantini, Il forment de pâs)
    Sin. spudacje , salive , spudicj
    Var. spudac
    Cfr. spudade
Polirematichis e espressions idiomatichis