spudacj /-àcj/ spu|dacj [CO]
-
s.m.
salive, licuit viscôs de bocje, soredut cuant che e ven butade fûr cun fuarce:
lustrâ cul spudacj lis scarpis (Ferruccio Costantini, Il forment de pâs)
Sin. spudacje , salive , spudicj
Var. spudac
Cfr. spudade
- tacât cul spudacj loc.adi.