slavrâ  sla|vrâ  [CO]

  1. v.tr. ruvinâ, sfuarçâ, ancje rompi i ôrs, fasint che a sedin iregolârs
    Var. sdavrâ
  2. v.tr. (ancje iperb., ancje fig.) vierzi ben, soredut pleant infûr e in maniere iregolâr o esagjeradeslavri il compàs, misuri (Toni Broili, La metamorfosi udinese dai 17 Març ai 24 Avrîl 1848); lu salvan al metè denti las mans ta sclapadura par slavrâ lu çoc (Antonio Roja, Ju salvans, ju pagans e las aganas di Cjanâl); il pevar di Titute al spice cence becâ, al fâs vignî la bocje da ridi sence slavrâle in bacanadis vilanis (Redazion Patrie dal Friûl, Titute Lalele)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl