sbeletâsi sbe|le|tâ|si [BF]
-
v.pron.intr., v.pron.tr.
dâsi sù sbelet, dâsi sù cosmetics che a coventin par dâ un ciert aspiet e colôr ae piel:
Luciete si sbelete / par stâ in credit cui galants (Pieri Çorut, Cjalait ce che son);
si è parfin sbeletade di ros i lavris e i pomui de muse (Gianni Gregoricchio, Cjase di arint)
Sin. imbeletâsi