rafâ2
ra|fâ
[BF]
-
v.tr.
dâ a cdn. une compensazion par une pierdite, par un dam, par une rinunzie, materiâl o imateriâl:
o varès diviars sogjets / par fâus un cuaresimâl, / ma no ai sît, e chest l'è il mâl. / Un altri an us rafarai (Pieri Çorut, Introduzion del 1851)
Sin. ripaiâ
, compensâ
, indenizâ
Var. rifâ