marinâr  ma|ri|nâr  [CO]

  1. s.m. cui che al lavore intune nâf civîl o militâr, massime tant che component dal ecuipaç, cence responsabilitâts di comant:  il sotmarin al veve tirât cuintri la motonâf trê silûrs che le vevin colpide dome di sfiliade, cence grancj dams. Però 10 sotuficiâi e 12 marinârs a jerin sparîts tes ondis (Checo Tam, La vuere di Checo)
  2. adi. tipic dai marinârs, frecuentât, doprât, formât di marinârs
  3. adi. di citât, localitât e v.i., che e je sul mâr
Proverbis:
  • lune in pîts marinâr sentât, lune sentade marinâr in pîts
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl