lisimâ  li|si|mâ  [BF]

  1. v.tr. fruiâ un tiessût, fâ che lis sôs fibris a sedin simpri plui raris e rotis
  2. v.tr. (fig.) fruiâ, ruvinâ, fâ che al ledi al mancul ancje alc che nol è un tiessûtil puar Tite [...] al à lisimade la vite, fruiâts i comedons, consumâts i vues a lavorâ tant che un sassin (Josef Marchet, Lis predicjis dal muini); [il so cûr] al è stât lisimât ben avonde… Al sa dome lui cetant! (Maria Forte, La tiere di Lansing)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl