lidrisât
li|dri|sât
[CO]
-
p.pass., adi.
viôt lidrisâ
, viôt lidrisâsi
Var. radrisât
, ladrisât
, redrisât
, ledrisât
-
adi.
di plante, che e je ben cjapade cu lis lidrîs, che e je cressude sot tiere:
su la rive mi vicini al segret / dai cerclis di un tronc, lidrisât a font (Eugjeni Marcuç, Su la rive dal cjiscjel)
Sin. inlidrisât
-
adi.
(fig.)
di alc, materiâl o imateriâl, che al è ben salt in profonditât:
lis lôr indeis no jerin ben lidrisadis insot, ma dome un ghiti su la piel (Maria Forte, Varc di confin);
i cresseve la maluserie lidrisade tal font (Jolanda Mazzon, Fûr di timp)
Sin. inlidrisât