latule /là-/ la|tu|le [BF]
-
s.f.
bachet di len avonde lunc e sutîl taiât par mieç tal sens de lungjece:
la cjane gargane a da latulis e stangjis pe vigne basse ecelents, che van ben in vore e che durin plui del len (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an bisest 1864)
Sin. late2