lasimpon  /-òn/  la|sim|pon  [CO]

  1. s.m. ancje cun iniz. maiusc., tiere, pal solit di lenghe todescje, li che si leve emigrants stagjonâijo a la vuostra etât eri tal Lasimpon a sgarfâ kartofels, e subit dopu in Fransa (Renato Appi, «Governu ladru»); al pensà che tal doman lu varès tornât a cjatâ une vore plui lontan di alì, tes tieris forestis dal Lasimpon (Renzo Balzan, Il lasimponâr)
    Var. laisimpon , asimpon
    Cfr. Gjermanie
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl