lasimpon /-òn/ la|sim|pon [CO]
-
s.m.
ancje cun iniz. maiusc., tiere, pal solit di lenghe todescje, li che si leve emigrants stagjonâi:
jo a la vuostra etât eri tal Lasimpon a sgarfâ kartofels, e subit dopu in Fransa (Renato Appi, «Governu ladru»);
al pensà che tal doman lu varès tornât a cjatâ une vore plui lontan di alì, tes tieris forestis dal Lasimpon (Renzo Balzan, Il lasimponâr)
Var. laisimpon , asimpon
Cfr. Gjermanie