jegar /jé-/ je|gar [CO]
- s.m. cui che al va a cjace, in riferiment ai paîs di lenghe todescje: un cjapiel di jegar plen di plumis (Alan Brusini, Par stradis lungjis)
- s.m. [CO, TS] milit. soldât di fantarie lizere austriache o todescje: al veve scugnût fâ dîs agns di militâr cui “jegars” sot da la Austrie (Riedo Pup, Il prin moto)