inzornâ  in|zor|nâ  [CO]

  1. v.tr. informâ cu lis ultimis gnovis:  "Spieghimi la storie dai cjaveçs…" Lu inzorni in struc (Sandri Di Suald, Ah! la provincie)
    Sin. meti in zornade
    1. modificâ zontant lis informazions plui gnovis:  o ai intenzion di inzornâ ancjemò il schedari (Lucio Perès, Periodics "furlans" jenfri il '20 e il '45)
  2. v.tr. adatâ cu lis aplicazions o modificazions plui gnovis:  si impon un lavôr par inzornâ la lenghe, une ricercje sui tiermins e sui neologjisims (Max Mauro, Un Friûl difarent: i 90 mhz di Onde Furlane); a coventin inzornadis lis normis e proceduris di sigurece (Alessandro Pascolini, Il disastri de centrâl nucleâr di Fukushima Dai-ichi)
    Sin. meti in zornade
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl