invidrignît in|vi|dri|gnît [CO]
-
adi.
viôt invidrignî
, viôt invidrignîsi
Var. invidrinît - adi. di alc, deventât vieri: sul cjast invidrignît, simpri une rie di pladinis e pignatis clucadis, a cjapâ i spissui dal cuviert (Maria Forte, La tiere di Lansing)
-
adi.
fissât e blocât intune cundizion negative:
une malatie viere e invidrignide (Josef Marchet, Pronostic)
Sin. incancarît