intendence /-èn-/ in|ten|den|ce [CO, TS]
- s.f. amin. ufici aministratîf che al gjestìs bens publics, in gjenar de finance o de scuele o des fuarcis armadis: [Pieri Çorut] al è entrât tal 1810 te aministrazion statâl (a la Intendence di Finance), prime a Passarian e po a Udin (Giovanni Pillinini, Storie de leterature furlane); il gjenerâl von Trotta al comandave la Intendence gjarmaniche (Pieri Piçul, La cjampane di Dante)