intaiadôr in|ta|ia|dôr [CO, TS]
- s.m. art, artes. artist o artesan che al fâs sculturis o altris ogjets taiant vie tocs di materiâl: il Friûl l'à scultôrs, l'à pitôrs, intaiadôrs, architets (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1857); te seconde mitât dal secul [XV], o savìn che putrops pitôrs e intaiadôrs todescs si jerin stabilîts chenti (Josef Marchet, La sculture in len tai paîs ladins)