insunât in|su|nât [CO]
-
adi.
che al è plen di sium, che al à bisugne di durmî o che al è mieç indurmidît:
i uceluts, ancjemò mieçs insunâts, / levin svolant da la taviele ai prâts (Pieri Çorut, Adio sperancis mês!);
"Cuant tornino vacancis, che o puedi durmî a buinore?" Valentin al sossedà insunât (Jolanda Mazzon, Cungjò Friûl)
Sin. insumît