insunât  in|su|nât  [CO]

  1. adi. che al è plen di sium, che al à bisugne di durmî o che al è mieç indurmidîti uceluts, ancjemò mieçs insunâts, / levin svolant da la taviele ai prâts (Pieri Çorut, Adio sperancis mês!); "Cuant tornino vacancis, che o puedi durmî a buinore?" Valentin al sossedà insunât (Jolanda Mazzon, Cungjò Friûl)
    Sin. insumît
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl