insorzent /-ènt/ in|sor|zent [BF]
- adi., s.m. che, cui che al à part intune insurezion: l'amôr tra ex militârs insorzents e popul nol à durât trop, di fat [...] i rebei no àn acetât di poiâ lis armis e a àn tacât a sachizâ, a violentâ e a tormentâ i haitians (Loris De Filippi, "Cité cannibale, cité soleil")
