inscjaipulâ  ins|cjai|pu|lâ  [BF]

  1. v.tr. meti intune scjaipule, intune struture di stangjis di li che no si pues scjampâ
    Var. inscjaipolâ
    1. (fig.) meti in preson o intun spazi limitât o intune struture li che no si è libars[i manifestants] a son stâts sburtâts viars al marcjapît e inscjaipulâts cu lis transenis (Anita Bressan, DSEI: Marcjadants di muart)
    2. (fig.) meti intune struture, ancje concetuâl o organizative, regolâr e fissela lenghe invezit e je alc di vîf e variabil, che in fin dai fats e scjampe de volontât dai gramatics e de necessitât dai struments informatics di inscjaipulâle in categoriis fissis (Sandri Carrozzo, Franz Feregot, Teresa Suñol Ribas, Il corpus etichetât de lenghe furlane: risultâts e prospetivis)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl