inscjaipulâ
ins|cjai|pu|lâ
[BF]
-
v.tr.
meti intune scjaipule, intune struture di stangjis di li che no si pues scjampâ
Var. inscjaipolâ
-
(fig.)
meti in preson o intun spazi limitât o intune struture li che no si è libars:
[i manifestants] a son stâts sburtâts viars al marcjapît e inscjaipulâts cu lis transenis (Anita Bressan, DSEI: Marcjadants di muart)
-
(fig.)
meti intune struture, ancje concetuâl o organizative, regolâr e fisse:
la lenghe invezit e je alc di vîf e variabil, che in fin dai fats e scjampe de volontât dai gramatics e de necessitât dai struments informatics di inscjaipulâle in categoriis fissis (Sandri Carrozzo, Franz Feregot, Teresa Suñol Ribas, Il corpus etichetât de lenghe furlane: risultâts e prospetivis)