inricjîsi
in|ri|cjî|si
[CO]
-
v.pron.intr.
deventâ ric, siôr, vê plui bêçs, plui proprietâts:
cu la nestre vore a cressin e si inricjissin chei altris (Adrian Cescje, Liniis di storie sociâl e economiche dal Friûl 1500 - 1800)
Sin. insiorâsi
-
v.pron.intr.
(fig.)
vê plui elements, ancje materiâi, plui bondance, plui completece e v.i.:
il latin dai Romans si inricjì cun peraulis e espressions di divignince celtiche (Pier Carlo Begotti, Federico Vicario, Peraulis di chenti);
chest panorame [musicâl] si inricjìs dai progjets soliscj di cjantautoris tant che Silvia Michelotti [...] e Priska (Marc Stolf, La mê lenghe e sune il rock (e no dome chel) Friûl, Europe)
Sin. insiorâsi
