inmusonâsi  in|mu|so|nâ|si  [CO]

  1. v.pron.intr. cjapâ sù un brut umôr, vê la espression ofindude o displasude o rabiade:  [il miedi] simpri pront a lis clamadis, / tant di dì come di gnot / nol è mai che si inmusoni / cuintri chei che lu àn dismot (Zaneto, La fieste dal miedi)
    Sin. inmusonîsi , inmusicâsi , musticâsi , inmutriâsi , inmutrîsi , ingrugnîsi , ingrugnâsi
    1. (fig.) ancje di alc di inanimât, vê un aspiet malinconic:  scurît il soreli sot di un bâr di nûl grîs, la campagne si jere inmusonade (Pieri Somede dai Marcs, Clâr e scûr)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl