inmusonâsi  in|mu|so|nâ|si  [CO]

  1. v.pron.intr. cjapâ sù un brut umôr, vê la espression ofindude o displasude o rabiade[il miedi] simpri pront a lis clamadis, / tant di dì come di gnot / nol è mai che si inmusoni / cuintri chei che lu àn dismot (Zaneto, La fieste dal miedi)
    Sin. inmusonîsi , inmusicâsi , musticâsi , inmutriâsi , inmutrîsi , ingrugnîsi , ingrugnâsi
    1. (fig.) ancje di alc di inanimât, vê un aspiet malinconicscurît il soreli sot di un bâr di nûl grîs, la campagne si jere inmusonade (Pieri Somede dai Marcs, Clâr e scûr)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl