inmantecât in|man|te|cât [BF]
- p.pass., adi. viôt inmantecâ , viôt inmantecâsi
-
adi.
dai cjavei, tratâts cuntun cosmetic che ju ten dûrs e lustris
Sin. mantecât- di cdn., che al à i cjavei tratâts cuntun cosmetic che ju ten dûrs e lustris: imbocolât, / inmantecât, / oh ce biel siôr! (Pieri Çorut, Puar Gabriel)
